هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و شکایت عاشقی است که با وجود رنج‌های بسیار، وفادار و امیدوار به معشوق است. شاعر از بی‌عنایتی معشوق شکایت می‌کند اما در عین حال، وفاداری و عشق خود را به او ابراز می‌دارد و خود را بنده و خوشه‌چین خرمن شاه ولایت می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و شکایت نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک دارد.

شماره ۱۱۰۷ - مشنو که از تو سلسله مو در شکایتیم

مشنو که از تو سلسله مو در شکایتیم
دیوانه ایم و با دل خود در حکایتیم ۱

جان بر لبست و منتظر یک اشارتست
موقوف یک نگاه تو ای بیعنایتیم ۲

زین در نمیرویم بمیریم غایتش
بنگر که در مقام وفا تا چه غایتیم ۳

جان از وفا حمایت تیغت خرید باز
تا زنده ایم بنده این یک حمایتیم ۴

با غم خوشیم کز ستم بی نهایتت
در کنج بیکران ز غم بی نهایتیم ۵

در ظلمتی که خضر بامید میرود
ما هم امیدوار ببرق هدایتیم ۶

اهلی طمع بخرمن عالم نمیکنیم
ما خوشه چین خرمن شاه ولایتیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۶ - نه کس ز بهر تو یارم نه یار کس من هم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۸ - زان مرهم دل غیر دل ریش ندیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.