شماره ۱۱۲۴ - یکدم ایساقی جان می ده و مدهوش کنم

یکدم ایساقی جان می ده و مدهوش کنم
باشد این غم که مرا کشت فراموش کنم ۱

خرقه پوشان ورع را خبر از عشق کجاست
حل این نکته ز مستان قباپوش کنم ۲

من و خون خوردن از او گو مدهم لاله قدح
خون خورم به که می از دست خسان نوش کنم ۳

مطربم سوی طرب خواند و ناصح بصلاح
مصلحت چیست دلا حرف کرا گوش کنم ۴

گر برد بار سبوی می رندان دوشم
به که سجاده تقوی علم دوش کنم ۵

بخت آن نیز ندارم که چو مجنون طلبم
نو غزالی و بیاد تو هم آغوش کنم ۶

وقت آنست که چون اهلی از آن نرگس مست
سخنی گویم و یاران هم خاموش کنم ۷