هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از آرزوهای دور از دسترس، زیبایی معشوق و عشق بی‌پایان سخن می‌گوید. او از تأثیر عمیق معشوق بر خود می‌گوید که حتی صوفی سالخورده را به کودکی خردسال تبدیل می‌کند و ماه و خورشید در برابر زیبایی معشوق رنگ می‌بازند. شاعر همچنین از ناامیدی خود در رسیدن به وصال معشوق و محدودیت‌های بشری در برابر قداست عشق سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تمثیل‌های به‌کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۱۱۲۸ - ایهمه آرزوی تو فکر من و خیال هم

ایهمه آرزوی تو فکر من و خیال هم
چند بر آرزو زیم آرزوی محال هم ۱

لعبت چنین مگر تویی کز هوس تو بت پرست
صوفی سالخورده شد کودک خردسال هم ۲

شامگهی ببام خود جلوه ناز اگر کنی
ناز تو ماه بشکند چین جبین هلال هم ۳

ای بکمال نیکویی رشگ فرشته و پری
نیست برین جمال کس کیست بدین کمال هم ۴

شد به سپهر دلبری حسن رخ تو مهر و مه
ماه تو بیکمی ولی مهر تو بی زوال هم ۵

ناز تو میکشد مرا نام وصال چون برم
قطع امید کرده ام از خود و از وصال هم ۶

در حرم وصال تو روح قدس نمیرسد
اهلی خاکسار را جا که دهد مجال هم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲۷ - از جهان چون لاله داغت ایسهی قد میبریم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲۹ - من دردمند و ناتوان او سرکش و خونخواره هم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.