هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و فداکاری بیحد شاعر به معشوق است. شاعر خود را قربانی معشوق میداند و با وجود رنجها و تیغ زبانها، همچنان استوار و وفادار مانده است. او از معشوق میخواهد که مانند ابر لطف کند و به او توجه نشان دهد، چرا که با وجود احساس کوچکی در برابر معشوق، عشق او به معشوق از همه جهان بیشتر است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی، همراه با استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده، درک این شعر را برای کودکان دشوار میسازد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و مضامین بیانشده در شعر ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۱۳۰ - ما پیش تیغ سربارادت نهاده ایم
ما پیش تیغ سربارادت نهاده ایم
قربانی توایم و بدین کار زاده ایم ۱
بر ما چو شانه تیغ زبانها کشیده اند
تا یک گره ز سنبل زلفت گشاده ایم ۲
گر دیگران ز آتش خشمت گریختند
ما همچو شمع تا دم مردن ستاده ایم ۳
با ما چو چشم خویش تو در نقش بازیی
ما با تو همچو آینه یک لخت و ساده ایم ۴
امشب که گریه نیست به آهیم مبتلا
از آب جسته ایم و در آتش فتاده ایم ۵
ای ابر لطف مرحمتی کن که غنچه وار
پژمرده ایم و دل بشکفتن نهاده ایم ۶
از ذره کمتریم چو اهلی بکوی تو
لیکن بمهرت از همه عالم زیاده ایم ۷
قربانی توایم و بدین کار زاده ایم ۱
بر ما چو شانه تیغ زبانها کشیده اند
تا یک گره ز سنبل زلفت گشاده ایم ۲
گر دیگران ز آتش خشمت گریختند
ما همچو شمع تا دم مردن ستاده ایم ۳
با ما چو چشم خویش تو در نقش بازیی
ما با تو همچو آینه یک لخت و ساده ایم ۴
امشب که گریه نیست به آهیم مبتلا
از آب جسته ایم و در آتش فتاده ایم ۵
ای ابر لطف مرحمتی کن که غنچه وار
پژمرده ایم و دل بشکفتن نهاده ایم ۶
از ذره کمتریم چو اهلی بکوی تو
لیکن بمهرت از همه عالم زیاده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲۹ - من دردمند و ناتوان او سرکش و خونخواره هم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳۱ - چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
