شماره ۱۱۳۱ - چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم

چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم
چون سگان ریش کهن را بزبان تازه کنم ۱

شوقم اندازه حسن تو ندارد ایمه
کی توانم که نظر بر تو به اندازه کنم ۲

چشم بستم ز تو و عشق نه آنست که من
تکیه بر ملک دل از بستن دروازه کنم ۳

گر تو ای تازه خط از زلف نبخشی تاری
نسخه جان پریشان بچه شیرازه کنم ۴

اهلی از عشق چو بلبل نکنم ناله که من
عشقبازی نه پی شهرت و آوازه کنم ۵