هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا بیانگر مفاهیم عرفانی و عاشقانه است. شاعر از سوختن و درد عشق سخن میگوید و از مخاطب میخواهد که از فرصتها استفاده کند و از زندگی لذت ببرد. همچنین، تأکید دارد که عشق واقعی با آرامش و فراغت سازگار نیست و عاشق واقعی در آشفتگیها نیز خوشحال است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۳۵ - ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن
ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن
بر فروز امروز ازین آتش چراغ خویشتن ۱
اینک اینک میوزد باد خزان ای نوبهار
خیز و فرصت دان گلی چیدن ز باغ خویشتن ۲
ساقیا امروز و فردایی که دوران زان تست
تشنه یی را جرعه یی ده از ایاغ خویشتن ۳
با پریشان بودن عاشق خود او را دل خوش است
نیست عاشق هرکه میجوید فراغ خویشتن ۴
از نسیم زلف او اهلی مجو بوی وفا
این خیال کج برون کن از دماغ خویشتن ۵
بر فروز امروز ازین آتش چراغ خویشتن ۱
اینک اینک میوزد باد خزان ای نوبهار
خیز و فرصت دان گلی چیدن ز باغ خویشتن ۲
ساقیا امروز و فردایی که دوران زان تست
تشنه یی را جرعه یی ده از ایاغ خویشتن ۳
با پریشان بودن عاشق خود او را دل خوش است
نیست عاشق هرکه میجوید فراغ خویشتن ۴
از نسیم زلف او اهلی مجو بوی وفا
این خیال کج برون کن از دماغ خویشتن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳۴ - ایکه دین و دلم ایثار تو خواهد بودن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳۶ - ما خود بریده ایم دل از کار خویشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.