هوش مصنوعی: این شعر از مولانا بیانگر مفاهیم عرفانی و عاشقانه است. شاعر از سوختن و درد عشق سخن می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد که از فرصت‌ها استفاده کند و از زندگی لذت ببرد. همچنین، تأکید دارد که عشق واقعی با آرامش و فراغت سازگار نیست و عاشق واقعی در آشفتگی‌ها نیز خوشحال است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۳۵ - ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن

ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن
بر فروز امروز ازین آتش چراغ خویشتن ۱

اینک اینک میوزد باد خزان ای نوبهار
خیز و فرصت دان گلی چیدن ز باغ خویشتن ۲

ساقیا امروز و فردایی که دوران زان تست
تشنه یی را جرعه یی ده از ایاغ خویشتن ۳

با پریشان بودن عاشق خود او را دل خوش است
نیست عاشق هرکه میجوید فراغ خویشتن ۴

از نسیم زلف او اهلی مجو بوی وفا
این خیال کج برون کن از دماغ خویشتن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۳۴ - ایکه دین و دلم ایثار تو خواهد بودن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳۶ - ما خود بریده ایم دل از کار خویشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.