خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از مخاطب میخواهد به یاد تنها ماندگان و نیازمندان باشد، از خودگذشتگی کند و به دیگران توجه نشان دهد. همچنین، از مخاطب میخواهد که در برابر بدخواهان مقاومت کند و به جای خاموشی، از درد دل دیگران آگاه باشد و با آنها همدردی کند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۱۳۹ - چند باشی با بدان یاد از نکو خواهی بکن
چند باشی با بدان یاد از نکو خواهی بکن
یاد تنها ماندگان کنج غم گاهی بکن ۱
تابکی چونشمع باشی شب نشین بزم غیر
جان من اندیشه از آه سحرگاهی بکن ۲
بر منت چون ماه نو از گوشه ابرو نظر
گر بهر روزی میسر نیست درماهی بکن ۳
عاشقان از پیش میرانی و میخوانی رقیب
منع نیکو خواه تا کی ترک بد خواهی بکن ۴
بیش ازین راه نظر بر مردم چشمم مبند
تا توانی در دل اهل نظر راهی بکن ۵
خامشی سودی ندارد بیش ازین کافر دلان
اهلی از سوز جگر گاهی تو هم آهی بکن ۶
یاد تنها ماندگان کنج غم گاهی بکن ۱
تابکی چونشمع باشی شب نشین بزم غیر
جان من اندیشه از آه سحرگاهی بکن ۲
بر منت چون ماه نو از گوشه ابرو نظر
گر بهر روزی میسر نیست درماهی بکن ۳
عاشقان از پیش میرانی و میخوانی رقیب
منع نیکو خواه تا کی ترک بد خواهی بکن ۴
بیش ازین راه نظر بر مردم چشمم مبند
تا توانی در دل اهل نظر راهی بکن ۵
خامشی سودی ندارد بیش ازین کافر دلان
اهلی از سوز جگر گاهی تو هم آهی بکن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳۸ - پرسشی کن ایطبیب و جان ما را شاد کن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۰ - ای روی دل افروز تو ماه همه خوبان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
