شماره ۱۱۶۵ - تو که پیش بیغمانی چو گل از نشاط خندان

تو که پیش بیغمانی چو گل از نشاط خندان
رخ خود چو غنچه درهم چه کشی ز دردمندان ۱

ز لب تو بیعنایت، بکجا برم شکایت
که صدم جفاست از وی ز تو صدهزار چندان ۲

چکنم که در نگیرد بتو شمع برق آهی
که چو موم نرم سازد دل سخت تر ز سندان ۳

بلب تو جای دندان که گمان برد ز تندی
چو مجال دیدن کس نبود چه جای دندان ۴

تو بدین جمال و خوبی دل تنگ نیست جایت
که فرشته کس مقید نکند بکنج زندان ۵

دل من بخود پسندی نکشد ز سجده ات سر
که فرشته دیو سازد سر کبر خودپسندان ۶

نرسید دست اهلی بسه قدان گلرخ
نرسد بدست کوته گل وصل سربلندان ۷