هوش مصنوعی:
متن بالا شعری است که به موضوعات عشق، جوانی، عقل و هنر، و زندگی جاودانه میپردازد. شاعر از خواننده میخواهد که از فرصتهای زندگی استفاده کند، به عشق بپردازد و از دنیای مادی فاصله بگیرد. همچنین، تأکید بر این است که عاقلی و هنر به تنهایی کافی نیست و باید به دنبال راههای معنوی و عاشقانه رفت.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای خوانندگان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به زندگی جاودانه و معنویت نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۶۷ - موسم خزان ایگل در چمن گذاری کن
موسم خزان ایگل در چمن گذاری کن
آفت جوانی بین چشم اعتباری کن ۱
آخر ایکمان ابرو صید دل غنیمت دان
تا بکف کمان داری از کمان شکاری کن ۲
صحبت جهانداران درد سر نمیارزد
جرعه یی بکف آور وز میان کناری کن ۳
عاقلی هنر نبود کار رهروان عشق است
بی هنر چکار آید خیز و فکر کاری کن ۴
همچو خضر اگر خواهی عمر جاودان اهلی
نقد زندگانی را صرف راه یاری کن ۵
آفت جوانی بین چشم اعتباری کن ۱
آخر ایکمان ابرو صید دل غنیمت دان
تا بکف کمان داری از کمان شکاری کن ۲
صحبت جهانداران درد سر نمیارزد
جرعه یی بکف آور وز میان کناری کن ۳
عاقلی هنر نبود کار رهروان عشق است
بی هنر چکار آید خیز و فکر کاری کن ۴
همچو خضر اگر خواهی عمر جاودان اهلی
نقد زندگانی را صرف راه یاری کن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۶ - میمیرم و خار غمت از جان نمیآید برون
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶۸ - در دلم از تو گره به که گشاد از دگران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.