شماره ۱۱۷۵ - سگ این درم بسنگی دل من صبور میکن

سگ این درم بسنگی دل من صبور میکن
وگر از درم برانی نگهی ز دور میکن ۱

تو اگر چو گل بسوزی دل صد هزار عاشق
چه غمت بود ولیکن حذر از غرور میکن ۲

من اگر چو ابر گریم ز جفای غیبت تو
تو چو برق خنده باری ز سر حضور میکن ۳

بکمند عشق ایدل چه سر سرور داری
سر خود برون بر آنگه طلب سرور میکن ۴

من از آنرخ چو حورم ببهشت نقد زاهد
تو بنسیه حور عین را طلب از قصور میکن ۵

ز غبار تن برون آی پس از آن بدیده جان
نگه از چراغ حسنش لمعات نور میکن ۶

به خمار هجر اهلی همه شب چرا نشینی
ز خیال او صبوری بمی طهور میکن ۷