هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد عشق و جدایی سخن می‌گوید. شاعر از دل‌سوزی، غم، و بی‌قراری خود در فراق معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که حتی در نبود معشوق، ذره‌ای از عشق او در جانش باقی است. همچنین، او از طعنه‌های دیگران و بی‌توجهی آنان به دردهایش گلایه می‌کند و احساس تنهایی و غربت خود را بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و تنهایی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۱۱۷۶ - دل که جای تست چون سازیم جای دیگران

دل که جای تست چون سازیم جای دیگران
چون تو را بیرون کنیم از دل برای دیگران ۱

ما خود اندر کنج غم سوزان به تاریکی ز بخت
برق آه ما بود شمع سرای دیگران ۲

ذره ذره گر کند خورشید عشقش جان ما
ذره یی هرگز نبینی در هوای دیگران ۳

درد خود را از خموشی ساختم درمان ولی
سوزم از طعن و نمیدانم دوای دیگران ۴

دور افکندی ز خود چون مرغ بسمل وقت قتل
می طپم در خون که میمیرم به پای دیگران ۵

هرکه شد بی بهره از نور رخت ای آفتاب
سایه وار افتد به غیبت در قفای دیگران ۶

غرقه غم اهلی از بیگانگیهای تو شد
ور به خون گردد نگردد آشنای دیگران ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۵ - سگ این درم بسنگی دل من صبور میکن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۷ - ایشوخ پر کرشمه کم التفات من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.