هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد عشق و جدایی سخن میگوید. شاعر از دلسوزی، غم، و بیقراری خود در فراق معشوق میگوید و بیان میکند که حتی در نبود معشوق، ذرهای از عشق او در جانش باقی است. همچنین، او از طعنههای دیگران و بیتوجهی آنان به دردهایش گلایه میکند و احساس تنهایی و غربت خود را بیان میدارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و تنهایی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۱۷۶ - دل که جای تست چون سازیم جای دیگران
دل که جای تست چون سازیم جای دیگران
چون تو را بیرون کنیم از دل برای دیگران ۱
ما خود اندر کنج غم سوزان به تاریکی ز بخت
برق آه ما بود شمع سرای دیگران ۲
ذره ذره گر کند خورشید عشقش جان ما
ذره یی هرگز نبینی در هوای دیگران ۳
درد خود را از خموشی ساختم درمان ولی
سوزم از طعن و نمیدانم دوای دیگران ۴
دور افکندی ز خود چون مرغ بسمل وقت قتل
می طپم در خون که میمیرم به پای دیگران ۵
هرکه شد بی بهره از نور رخت ای آفتاب
سایه وار افتد به غیبت در قفای دیگران ۶
غرقه غم اهلی از بیگانگیهای تو شد
ور به خون گردد نگردد آشنای دیگران ۷
چون تو را بیرون کنیم از دل برای دیگران ۱
ما خود اندر کنج غم سوزان به تاریکی ز بخت
برق آه ما بود شمع سرای دیگران ۲
ذره ذره گر کند خورشید عشقش جان ما
ذره یی هرگز نبینی در هوای دیگران ۳
درد خود را از خموشی ساختم درمان ولی
سوزم از طعن و نمیدانم دوای دیگران ۴
دور افکندی ز خود چون مرغ بسمل وقت قتل
می طپم در خون که میمیرم به پای دیگران ۵
هرکه شد بی بهره از نور رخت ای آفتاب
سایه وار افتد به غیبت در قفای دیگران ۶
غرقه غم اهلی از بیگانگیهای تو شد
ور به خون گردد نگردد آشنای دیگران ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۵ - سگ این درم بسنگی دل من صبور میکن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۷ - ایشوخ پر کرشمه کم التفات من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.