شماره ۱۱۹۵ - من اگر شکسته عهدم تو وفای خود نگه کن

من اگر شکسته عهدم تو وفای خود نگه کن
بخطای من چه بینی بعطای خود نگه کن ۱

بره تو شهسوارا ز فرشته ره نباشد
بسر خودت که گاهی ته پای خود نگه کن ۲

بدرون نا مرادان منگر به تیره بختی
تو که کعبه مرادی بصفای خود نگه کن ۳

بوفا که در قیامت چو بر آورم سر از گل
چو گلم کفن بخون تر ز جفای خود نگه کن ۴

تو در آینه نگنجی که جهان حسن و نازی
بدو چشم عاشقان آ همه جای خود نگه کن ۵

همه روز چند اهلی گله از جفای آنمه
همه جور او چه بینی گله های خود نگه کن ۶