هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دردها و رنجهای زندگی خود میگوید و بخت بد را عامل اصلی این مصائب میداند. او از عشق نافرجام، نابودی و فنا سخن میگوید و احساس میکند که دشمنانش کمتر از بخت بد به او آسیب زدهاند. همچنین، او از غم و اندوه عمیق خود و ناامیدی از زندگی مینویسد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند رنج، ناامیدی و مرگ است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که تجربهی زندگی بیشتری دارند، قابلدرک و ارتباطپذیرتر هستند.
شماره ۱۲۰۱ - خون شد ز بخت بد جگر لخت لخت من
خون شد ز بخت بد جگر لخت لخت من
دشمن نکرد آنچه بمن کرد بخت من ۱
چندان نسیم عشق تو بنشست در کمین
کاخر چو گل بباد فنا داد رخت من ۲
با من چو کوهکن دل کوه است در فغان
از کار سخت من نه که از جان سخت من ۳
چون من بآب دیده درختی نشانده ام
جز خون دل چه گل بدمد از درخت من ۴
جاییکه صد چو تخت سلیمان رود بباد
اهلی ببستتخته تابوت تخت من ۵
دشمن نکرد آنچه بمن کرد بخت من ۱
چندان نسیم عشق تو بنشست در کمین
کاخر چو گل بباد فنا داد رخت من ۲
با من چو کوهکن دل کوه است در فغان
از کار سخت من نه که از جان سخت من ۳
چون من بآب دیده درختی نشانده ام
جز خون دل چه گل بدمد از درخت من ۴
جاییکه صد چو تخت سلیمان رود بباد
اهلی ببستتخته تابوت تخت من ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۰ - تن را بسوز و جانرا با دوست همنشین کن
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۲ - مجنون منم در عهد تو لیلی تو در دوران من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
