هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از دوری از معشوق و رنج ناشی از این جدایی میگوید. او از ضعف و غم خود سخن میگوید و آرزو میکند که بادی او را به سوی معشوق ببرد. همچنین، او از غیرت و حسادت خود نسبت به دیگرانی که ممکن است نام معشوق را بر زبان آورند، میگوید. شاعر در نهایت از تنهایی و درد خود مینالد و آرزو میکند که خیال معشوق به او تسکین دهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۱۲ - سایم همه شب روی خود بر خاک دور از روی تو
سایم همه شب روی خود بر خاک دور از روی تو
باشد شبی ای سیمتن آسایم از پهلوی تو ۱
دورم من و نزدیک تو نتوانم از ضعف آمدن
کاهم ز غم باشد مرا بادی رساند سوی تو ۲
تا بر زبان دیگری نام تو باری نگذرد
غیرت نخواهد تا کنم از خلق جستجوی تو ۳
وقتی پی تسکین دل میدید می کوی ترا
اکنون شود دردم فزون چون بیتو بینم کوی تو ۴
از وحشت تنهاییش اهلی برآید جان ز تن
گر نی بپرسش آیدش گه گه خیال روی تو ۵
باشد شبی ای سیمتن آسایم از پهلوی تو ۱
دورم من و نزدیک تو نتوانم از ضعف آمدن
کاهم ز غم باشد مرا بادی رساند سوی تو ۲
تا بر زبان دیگری نام تو باری نگذرد
غیرت نخواهد تا کنم از خلق جستجوی تو ۳
وقتی پی تسکین دل میدید می کوی ترا
اکنون شود دردم فزون چون بیتو بینم کوی تو ۴
از وحشت تنهاییش اهلی برآید جان ز تن
گر نی بپرسش آیدش گه گه خیال روی تو ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۱ - مرغ دلم که کشته شد از چشم مست تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۳ - از بسکه نازک است چو گل طبع و خوی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.