هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین، از عشق نافرجام و درد فراق میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آهوی رمیده، خارهای دل، و تیشهی فرهاد، احساسات خود را بیان میکند. او از بیتوجهی معشوق و تحمل درد عشق سخن میگوید و در نهایت، تحمل خود را ستایش میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۲۱۷ - دلش رمیده شد آهو ز چین کاکل او
دلش رمیده شد آهو ز چین کاکل او
نهاده رو ببیابان ببوی سنبل او ۱
ز خار خار دلم داغ حسرتست بدست
کسیکه خار نشاند همین بود گل او ۲
صدای تیشه فرهاد ذوق عشق دهد
نه صوت صحبت پرویز و بانگ غلغل او ۳
چرا بهم نزند چشم پیش او نرگس
اگرنه خیره شدش دیده در تامل او ۴
بجای سوزن عیسی بچشم من خارست
گذشته پایه ترک من از توکل او ۵
طبیب من چو مسیحا بمرده جان بخشد
بلاست این که مرا میکشد تغافل او ۶
بسوخت اهلی و از داغ عشق ناله نکرد
صد آفرین خدا باد بر تحمل او ۷
نهاده رو ببیابان ببوی سنبل او ۱
ز خار خار دلم داغ حسرتست بدست
کسیکه خار نشاند همین بود گل او ۲
صدای تیشه فرهاد ذوق عشق دهد
نه صوت صحبت پرویز و بانگ غلغل او ۳
چرا بهم نزند چشم پیش او نرگس
اگرنه خیره شدش دیده در تامل او ۴
بجای سوزن عیسی بچشم من خارست
گذشته پایه ترک من از توکل او ۵
طبیب من چو مسیحا بمرده جان بخشد
بلاست این که مرا میکشد تغافل او ۶
بسوخت اهلی و از داغ عشق ناله نکرد
صد آفرین خدا باد بر تحمل او ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۶ - نازکتر از گل است بسی طبع و خوی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۸ - همچو رخسار تو در عالم گلی بیخار کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
