شماره ۱۲۲۰ - بسوخت جان مرا اشتیاق خدمت تو

بسوخت جان مرا اشتیاق خدمت تو
چه کرده ام که جدا مانده ام ز صحبت تو ۱

فراق روی تو کرده است حالم آشفته
مپرس حال که دیوانه ام ز فرقت تو ۲

تو خود دلیل شو ایکوکب سعادت بخش
مگر که باز برم ره بنور طلعت تو ۳

غم غریبی و اندوه روزگار بلاست
ولیک میگذرانم زیمن همت تو ۴

چو غنچه ام گرهی درد دلست و میخواهم
که کار من بگشاید نسیم رحمت تو ۵

بجز نسیم که پیشت گهی گذر دارد
که عرض حاجت ما میکند بحضرت تو ۶

متاب بهر خدا از نیاز اهلی روی
که نیستش غرضی جز دعای دولت تو ۷