هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر آتشین و شراب، به موضوعاتی مانند عشق، رهایی از رنج، و جستجوی معنویت می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که مانند آفتاب بدرخشد، به حکایت‌هایش گوش دهد، و با لطف یا عتاب با عاشق رفتار کند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند کشتی نجات و رهایی از عذاب هجران دارد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم نمادین آن ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات فارسی داشته باشد.

شماره ۱۲۲۴ - بنمای آتشین رخ و مست شراب شو

بنمای آتشین رخ و مست شراب شو
ماییم و پاره جگری گو کباب شو ۱

برخیز اگر هوای صبوحیست ایگلت
حاجت بصبح نیست تو خود آفتاب شو ۲

خود را مده بخواب که دارم حکایتی
بشنو فسانه من و آنگه بخواب شو ۳

یکباره عاشق از در خود همچو سگ مران
گاهی بلطف کوش و گهی بر عتاب شو ۴

یا چشمه حیات بپوش ای خضر ز خلق
یا دستگیر تشنه بیک جرعه آب شو ۵

کشتی باده کشتی نوحست پیش ما
گو سیل غم ببار و جهان گو خراب شو ۶

تا کی عذاب دوزخ هجران کشد کسی
اهلی ببر ز خویش و خلاص از عذاب شو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۲۳ - از کفر و دین بری شده ام از برای تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲۵ - بوفای او که گرم کشد نکنم فغان ز جفای او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.