شماره ۱۲۲۶ - تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو

تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو
بیا بیا که صبوری نمی توان از تو ۱

بخشم رفتی و گفتی قیامتم بینی
چه زود رنجی و دیر آشنا فغان از تو ۲

مرنج اگر من دلتنگ سینه بشکافم
که حال دل نتوان داشتن نهان از تو ۳

قیامت ارچه بآخر زمان شود پیدا
قیامتی است درین شهر هر زمان از تو ۴

تو کی بخنده گشایی دهن یقین است این
یقین که می کشیش نیست اینگمان از تو ۵

ز غیرتم همه آتش که همچو شمع چرا
گرفته اند مرا خلق بر زبان از تو ۶

مرا بتیغ فلم ساز استخوان و ببین
که چون گداخت مرا مغز استخوان از تو ۷

به مجلسی که تو با گلرخان قدح نوشی
هزار نرگس مستت خونفشان از تو ۸

بتر ز قصه مجنون حکایت لیلی است
که شد فسانه بصد گونه داستان از تو ۹