هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد فراق و اشتیاق به وصال معشوق است. شاعر از زبان عاشقی سخن میگوید که از هجران رنج میبرد و در آرزوی دیدار معشوق است. او از زیباییهای معشوق و تأثیرات آن بر خود میگوید و از ناتوانی در رسیدن به وصال شکوه میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر، برای درک و تجربهی کامل، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۲۷ - تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو
تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو
خاموش که حرفی نجهد از دهن تو ۱
شیرین دهنا، چون همه وصل است ز خسرو
خود را بچه خرسند کند کوهکن تو ۲
تا کفر سر زلف تو باقی بود ای بت
مشکل که مسلمان شود این برهمن تو ۳
بر برگ گل از باد سحر قطره شبنم
سیماب شود گر نگرد سیم تن تو ۴
هیهات که یعقوب رسد سوی تو یوسف
کو باد که بویی برد از پیرهن تو ۵
اهلی کفنت لاله صفت هرکه شکافد
یابد جگر سوخته یی در کفن تو ۶
خاموش که حرفی نجهد از دهن تو ۱
شیرین دهنا، چون همه وصل است ز خسرو
خود را بچه خرسند کند کوهکن تو ۲
تا کفر سر زلف تو باقی بود ای بت
مشکل که مسلمان شود این برهمن تو ۳
بر برگ گل از باد سحر قطره شبنم
سیماب شود گر نگرد سیم تن تو ۴
هیهات که یعقوب رسد سوی تو یوسف
کو باد که بویی برد از پیرهن تو ۵
اهلی کفنت لاله صفت هرکه شکافد
یابد جگر سوخته یی در کفن تو ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲۶ - تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲۸ - سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.