هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و از رنجها و داغهای دلش مینالد. او از بیرحمی و سنگدلی معشوق شکایت دارد، اما در عین حال مجذوب زیبایی و جذابیت اوست. شاعر از ناتوانی خود در رهایی از چنگال این عشق و از تضادهای رفتار معشوق (صلح و جنگ، دلجویی و بیرحمی) میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل موضوعات عاشقانه پیچیده و احساسات شدید است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۲۳۸ - ای مرا داغی به دل از لعل آتش رنگ تو
ای مرا داغی به دل از لعل آتش رنگ تو
بسته راه زندگی بر من دهان تنگ تو ۱
نیمه جانی کز کف خوبان برون آورده ام
چون کنم دیگر که بیرون آورم از چنگ تو ۲
در عتابی با من و آهسته می خندد لبت
وه چه دلجویی بمیرم پیش صلح و جنگ تو ۳
سوختم از شوق تو بر من دلت رحمی نکرد
آه از این بیرحمی و وای از دل چون سنگ تو ۴
بر قد خوبان نظر هر چند اهلی میکند
کس ندارد اعتدال قد شوخ و شنگ تو ۵
بسته راه زندگی بر من دهان تنگ تو ۱
نیمه جانی کز کف خوبان برون آورده ام
چون کنم دیگر که بیرون آورم از چنگ تو ۲
در عتابی با من و آهسته می خندد لبت
وه چه دلجویی بمیرم پیش صلح و جنگ تو ۳
سوختم از شوق تو بر من دلت رحمی نکرد
آه از این بیرحمی و وای از دل چون سنگ تو ۴
بر قد خوبان نظر هر چند اهلی میکند
کس ندارد اعتدال قد شوخ و شنگ تو ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳۷ - هر که آن گل پا نهد در دیده نمناک او
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳۹ - مارا همین جواب سلام است کام ازو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.