هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای عشق و وصال معشوق میپردازد و بیان میکند که عشق، حتی اگر همراه با رنج باشد، شیرین و رضایتبخش است. شاعر از زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر عاشق سخن میگوید و اشاره میکند که رسیدن به وصال نیازمند بخت بلند است و نه فقط عقل و فصاحت. همچنین، طعن و سخنان رقیبان را بیاثر و نابودکننده توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیازمند بلوغ فکری و تجربهی زندگی است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۴۷ - اگر چه عشق نکویان جراحتست همه
اگر چه عشق نکویان جراحتست همه
جراحتست که در سینه راحتست همه ۱
وصال گل طلبی بخت باید ای بلبل
مگو که کار بعقل و فصاحتست همه ۲
قدت نه سرو که ناز و کرشمه است تمام
رخت نه ماه که حسن و ملاحتست همه ۳
چه عارضست و چه حسنست این تعالی الله
چو صبح اهل سعادت صباحتست همه ۴
زبان طعن رقیبان بسوخت اهلی را
هلاک مردن جسم و جراختست همه ۵
جراحتست که در سینه راحتست همه ۱
وصال گل طلبی بخت باید ای بلبل
مگو که کار بعقل و فصاحتست همه ۲
قدت نه سرو که ناز و کرشمه است تمام
رخت نه ماه که حسن و ملاحتست همه ۳
چه عارضست و چه حسنست این تعالی الله
چو صبح اهل سعادت صباحتست همه ۴
زبان طعن رقیبان بسوخت اهلی را
هلاک مردن جسم و جراختست همه ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴۶ - چون شمع دل از داغ تو افروختنش به
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴۸ - تو ببزم عیش و نبود ره من در آن میانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.