شماره ۱۲۵۶ - نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان داده

نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان داده
فرشته خوی و پریروی و آدمیزاده ۱

تویی که سرو بلندت ز پاکدامنی
قدم بدیده هیچ آفریده ننهاده ۲

منم که جز بجمال تو همتم هرگز
بر آفتاب فلک چشم مهر نگشاده ۳

خدایرا مددی ای همای بخت که من
گدای شهرم و با پادشه درافتاده ۴

ز فیض میکده خالی کجا بود اهلی
که سالهاست که چون خم بخدمت استاده ۵