خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین، درد و رنج عشق را با تصاویر شاعرانه مانند شمع و پروانه بیان میکند. شاعر از سوختن در آتش عشق، نازکدلی و رنجهای روحی میگوید و خود را با فرهاد و مجنون مقایسه میکند. او حتی از دشمنی زمین و آسمان نمیهراسد، چرا که از بلندی و پستیهای زندگی بسیار سوخته است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و روحی در این شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند سوختن و رنج ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۲۵۵ - کی دل بیدردی از داغ گزندی سوخته
کی دل بیدردی از داغ گزندی سوخته
هر کجا دیدیم عشقت دردمندی سوخته ۱
و ه چه شمعست این که پیش عاشقان پروانه وار
صدهزار افتاده چتدی مرده چندی سوخته ۲
تا بود شمع ایمن از چشم بدان گرد سرش
هر نفس پروانه گان مشت سپندی سوخته ۳
میشود دودی بلند و میدمد بویی عجب
تا کجا آنشوخ جان مستمندی سوخته ۴
آه ازین نازک پسندیهای دل کاین جان زار
هر دم از نازک دلی مشکل پسندی سوخته ۵
پیش من فرهاد و مجنون مرم آزاده اند
کم چو من دیوانه یی در قید و بندی سوخته ۶
گر زمین و آسمان دشمن شود اهلی چه باک
آه من بسیار ازین پست و بلندی سوخته ۷
هر کجا دیدیم عشقت دردمندی سوخته ۱
و ه چه شمعست این که پیش عاشقان پروانه وار
صدهزار افتاده چتدی مرده چندی سوخته ۲
تا بود شمع ایمن از چشم بدان گرد سرش
هر نفس پروانه گان مشت سپندی سوخته ۳
میشود دودی بلند و میدمد بویی عجب
تا کجا آنشوخ جان مستمندی سوخته ۴
آه ازین نازک پسندیهای دل کاین جان زار
هر دم از نازک دلی مشکل پسندی سوخته ۵
پیش من فرهاد و مجنون مرم آزاده اند
کم چو من دیوانه یی در قید و بندی سوخته ۶
گر زمین و آسمان دشمن شود اهلی چه باک
آه من بسیار ازین پست و بلندی سوخته ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵۴ - گهی که زلف بر آن روی مهوش افتاده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵۶ - نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان داده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
