خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به ستایش معشوق و توصیف عشق و بندگی میپردازد. شاعر از فرشتهگونگی معشوق، تأثیر حضور او بر طبیعت، و جایگاه رفیع عشق سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند فروتنی، عشق الهی، و تقدس معشوق اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از استعارهها و تشبیههای پیچیده برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۲۶۴ - ای با سگت فرشته دم از بندگی زده
ای با سگت فرشته دم از بندگی زده
تنها نه او که هرکه دم از زندگی زده ۱
پیش رخ تو گل نشکفت بلکه باغ
آتش بنو بهار ز شرمنگی زده ۲
مه با تو بر نیاید از آنرو هلال شد
یعنی که حلقه بر در درماندگی زده ۳
در کوی عشق افسر جم باد می برد
خرم کسی که لاف سر افکندگی زده ۴
اهلی تو کیستی که در محرمی زنی
در حضرتی که کعبه در بندگی زده ۵
تنها نه او که هرکه دم از زندگی زده ۱
پیش رخ تو گل نشکفت بلکه باغ
آتش بنو بهار ز شرمنگی زده ۲
مه با تو بر نیاید از آنرو هلال شد
یعنی که حلقه بر در درماندگی زده ۳
در کوی عشق افسر جم باد می برد
خرم کسی که لاف سر افکندگی زده ۴
اهلی تو کیستی که در محرمی زنی
در حضرتی که کعبه در بندگی زده ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۳ - نوح اگر طوفان او افسانه مردم شده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۵ - بیا و ساقی جان شو به تشنه آبی ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
