هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق، شراب، و زیبایی‌های طبیعت سخن می‌گوید. او از ساقی می‌خواهد تا به تشنگان آب دهد و از عشق و شراب کوثر سخن می‌راند. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند حیات خضر، می لعل، و زیبایی‌های طبیعت دارد. در پایان، شاعر از گنج حسن و زهد سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که نشانه‌ای از خرابی در دل افتاده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به شراب و مفاهیم انتزاعی ممکن است نیاز به بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.

شماره ۱۲۶۵ - بیا و ساقی جان شو به تشنه آبی ده

بیا و ساقی جان شو به تشنه آبی ده
بعشق ساقی کوثر بما شرابی ده ۱

کنونکه جام مرادت پرست سرو سهی
بنوش و جرعه خود را بدل کبابی ده ۲

حیات خضر بگو بهترست یا می لعل
سوال میکنم از لعل خود جوابی ده ۳

دراز دستی زلفت ز حد گذشت آخر
بگیر هندوی کج طبع را و تابی ده ۴

ز ذره ذره گلم ساغری بساز ایچرخ
بدست شاه وشی همچو آفتابی ده ۵

مفرح دلم از لعل ای حکیم مساز
ز لعل ناب چه حاصل شراب نابی ده ۶

ز گنج حسن بزاهد خبر مده اهلی
نشان آن بدل افتاده خرابی ده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۴ - ای با سگت فرشته دم از بندگی زده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۶ - بیمارم و لب تشنه و از قافله مانده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.