خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که به موضوعات عشق، صبر در برابر مشکلات، و پذیرش تقدیر میپردازد. شاعر از خواننده میخواهد در برابر ناملایمات زندگی مقاومت کند، از زیباییهای زندگی لذت ببرد، و به عشق به عنوان درمانی برای دردها نگاه کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و کنایههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۲۶۸ - بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مده
بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مده
می ده اگر فلک ندهد کام گو مده ۱
میدزدد از جمال تو آیینه رنگ حسن
ای آفتاب حسن بآیینه رو مده ۲
منع شمیم زلف مکن گر بما رسد
هرگز کسی بمشک نگفتست بو مده ۳
آنرا که خضر دست نگیرد بجرعه یی
گو آبروی خویش پی آب جو مده ۴
گر آرزوی باده بود بی لب توام
گو جام بخت هرگزم این آرزو مده ۵
مخمور عشق را لب میگون دوا کند
اهلی خموش و درد سر از گفتگو مده ۶
می ده اگر فلک ندهد کام گو مده ۱
میدزدد از جمال تو آیینه رنگ حسن
ای آفتاب حسن بآیینه رو مده ۲
منع شمیم زلف مکن گر بما رسد
هرگز کسی بمشک نگفتست بو مده ۳
آنرا که خضر دست نگیرد بجرعه یی
گو آبروی خویش پی آب جو مده ۴
گر آرزوی باده بود بی لب توام
گو جام بخت هرگزم این آرزو مده ۵
مخمور عشق را لب میگون دوا کند
اهلی خموش و درد سر از گفتگو مده ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۷ - مرغ غافل چه دل آسوده بنظاره شده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۹ - در حسرت تو مردن ما از حیات به
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
