هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از حسرت و عشق نافرجام سخن میگوید. شاعر از بیتوجهی معشوق شکایت دارد و عشق را مانند شرابی آتشین توصیف میکند که با وجود سوزانندگی، از آب حیات ارزشمندتر است. او زیبایی معشوق را با نیشکر و نخل مقایسه میکند و عقل را در برابر جمال او ناتوان میداند. در پایان، عاشقانی را میستاید که پاکباز و مست عشق هستند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و عشق نافرجام نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۶۹ - در حسرت تو مردن ما از حیات به
در حسرت تو مردن ما از حیات به
بی التفاتیت ز هزار التفات به ۱
صد جان فدای باده عشقت که این شراب
هرچند آتش است ز آب حیات به ۲
کی نیشکر چو قد تو شیرین شمایل است
کاین نخل میدهد رطبی از نبات به ۳
بازی خورد فرشته از آنرخ چه جای عقل
ایشاه حسن، عقل درین عرصه مات به ۴
اهلی کسیکه عاشق و مست است و پاکباز
انصاف اگر بود ز ملک در صفات به ۵
بی التفاتیت ز هزار التفات به ۱
صد جان فدای باده عشقت که این شراب
هرچند آتش است ز آب حیات به ۲
کی نیشکر چو قد تو شیرین شمایل است
کاین نخل میدهد رطبی از نبات به ۳
بازی خورد فرشته از آنرخ چه جای عقل
ایشاه حسن، عقل درین عرصه مات به ۴
اهلی کسیکه عاشق و مست است و پاکباز
انصاف اگر بود ز ملک در صفات به ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۸ - بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷۰ - پیش تو هر که هست چو صورت خموش به
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
