شماره ۱۲۷۱ - از خواب جامه چاک و پریشان برآمده

از خواب جامه چاک و پریشان برآمده
صبح قیامتش ز گریبان برآمده ۱

ای مردم دو دیده به کشتی چشم من
بنشین که از فراق تو طوفان برآمده ۲

دور از گل رخ تو چو مجنون گریستم
چندانکه گل ز خار مغیلان برآمده ۳

هرگه که آهی از غم داغت کشیده ام
دودی ز خرمن مه تابان برآمده ۴

تا خط دمید گرد رخ روحپرورت
چون من هزار سوخته از جان برآمده ۵

جان خوش بود بپای تو دادن بهر طرف
هرجا که بیتو مانده پریشان برآمده ۶

اهلی چو کوهکن چه کنی ناله از هلاک
کاین کار سخت برتو خوش آسان برآمده ۷