شماره ۱۲۷۵ - دامی نهاده آنمه از زلف تاب داده

دامی نهاده آنمه از زلف تاب داده
صیاد وار چشمش خود را بخواب داده ۱

دشنام تلخ بوده او را جواب اگر هم
صد ره سلام ما را یکره جواب داده ۲

زان مست گریه ام من کز آن دو لعل میگون
خونابه دلم را رنگ شراب داده ۳

با زهر چشمش ایدل نوش لبش چه جویی
پیکان غمزه بنگر کز زهر آب داده ۴

گر استخوان عاشق بو کرده سگ پس از مرگ
از سوز داغ عشقش بوی کباب داده ۵

هرچند بت پرستم جویم بهشت وصلش
کز دوزخ فراقم عمری عذاب داده ۶

از خنده های نوشین جان داده عاشقانرا
اهلی چه کرده کو را زهر عتاب داده ۷