هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر زیبا مانند لب لعل، سرو قد، خورشید رخ، و زلف سمن سای، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، شاعر به مخموری و عشق تشنه خود اشاره میکند و از معشوقی میگوید که با وجود جذابیتش، دور از دسترس است.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۱۲۷۶ - خطت که لب لعل شکر خای گرفته
خطت که لب لعل شکر خای گرفته
نقشی است که در خاتم جان جای گرفته ۱
از چشم و دل ما نرود سرو قد تو
کان سرو در آب و گل و ما پای گرفته ۲
از تابش خورشید رخ تست که دل جای
در سایه آن زلف سمن سای گرفته ۳
مخموری این عاشق لب تشنه چه داند
آنشوخ که جام فرح افزای گرفته ۴
اهلی چمن آرایی گلزار حدیثش
رنگی است کزان روی دل آرای گرفته ۵
نقشی است که در خاتم جان جای گرفته ۱
از چشم و دل ما نرود سرو قد تو
کان سرو در آب و گل و ما پای گرفته ۲
از تابش خورشید رخ تست که دل جای
در سایه آن زلف سمن سای گرفته ۳
مخموری این عاشق لب تشنه چه داند
آنشوخ که جام فرح افزای گرفته ۴
اهلی چمن آرایی گلزار حدیثش
رنگی است کزان روی دل آرای گرفته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷۵ - دامی نهاده آنمه از زلف تاب داده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷۷ - بیا و درد هجران را دوا ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.