خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر زیبا مانند لب لعل، سرو قد، خورشید رخ، و زلف سمن سای، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، شاعر به مخموری و عشق تشنه خود اشاره میکند و از معشوقی میگوید که با وجود جذابیتش، دور از دسترس است.
متن شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۱۲۷۶ - خطت که لب لعل شکر خای گرفته
خطت که لب لعل شکر خای گرفته
نقشی است که در خاتم جان جای گرفته ۱
از چشم و دل ما نرود سرو قد تو
کان سرو در آب و گل و ما پای گرفته ۲
از تابش خورشید رخ تست که دل جای
در سایه آن زلف سمن سای گرفته ۳
مخموری این عاشق لب تشنه چه داند
آنشوخ که جام فرح افزای گرفته ۴
اهلی چمن آرایی گلزار حدیثش
رنگی است کزان روی دل آرای گرفته ۵
نقشی است که در خاتم جان جای گرفته ۱
از چشم و دل ما نرود سرو قد تو
کان سرو در آب و گل و ما پای گرفته ۲
از تابش خورشید رخ تست که دل جای
در سایه آن زلف سمن سای گرفته ۳
مخموری این عاشق لب تشنه چه داند
آنشوخ که جام فرح افزای گرفته ۴
اهلی چمن آرایی گلزار حدیثش
رنگی است کزان روی دل آرای گرفته ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷۵ - دامی نهاده آنمه از زلف تاب داده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷۷ - بیا و درد هجران را دوا ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.