شماره ۱۲۸۴ - عالمی را تو بشوخی دل و جان سوخته یی

عالمی را تو بشوخی دل و جان سوخته یی
ای پسر اینهمه شوخی ز که آموخته یی ۱

با دل زار مرا باز بسوزی بچه رنگ
که چو گل چهره بصد رنگ بر افروخته یی ۲

چشم من چون نگرد بیتو جمال دگران
که از آن سوزن مژگان نظرم دوخته یی ۳

همه آفاق خریدار تو زانند که تو
یوسف خود به زر ناسره بفروخته یی ۴

عاشق سوخته پروانه شد ای بلبل مست
تو چو سوسن بزبان عاشق دلسوخته یی ۵

اهلی از دانه اشکی چه غم از دل برود
با چنین خرمن غمها که تو اندوخته یی ۶