شماره ۱۲۸۶ - چو بپای خم نهم سر نبری گمان مستی

چو بپای خم نهم سر نبری گمان مستی
که بسجده وی افتم ز کمال می پرستی ۱

بشکست خودپرستان سگ پیر میفروشم
که سفال دردی او شکند سفال هستی ۲

ز گدایی دردل سر پادشاهیم نیست
که بلند همتان را نبود هوای پستی ۳

چو سبو پر است ساقی بقدح شراب اولی
نخورد فراخ روزی غم روز تنگدستی ۴

ز تو خوشدلیم اهلی بهمین که دامن از می
همه کس بآب شوید تو بگریه های مستی ۵