هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد عشق و بیتوجهی معشوق شکایت میکند. او از بیوفایی و رنجهای عاشقی میگوید و از اینکه هیچ راهی برای تسکین درد خود نمییابد، اظهار ناامیدی میکند. شعر پر از تصاویر شاعرانه مانند گلستان، خار، غنچه و باد است که بر عمق احساسات شاعر تأکید دارند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند 'بخون دیده و دل سنگ سفتنم' ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۲۸۸ - بخلق درد تو بیهوده گفتم تا کی
بخلق درد تو بیهوده گفتم تا کی
بهر زه طعنه مردم شنفتنم تا کی ۱
تو در کنار گلستان بخواب خوش مشغول
من از هوای تو بر خار خفتنم تا کی ۲
چو نیست در دل شیرین چو کوهکن راهم
بخون دیده و دل سنگ سفتنم تا کی ۳
بجرم گریه ز مژگان ره سگت روبم
گناه کردن و ره باز رفتنم تا کی ۴
حکایتم نشنیدی ز صد هزار یکی
نگفتی اینهمه افسانه گفتنم تا کی ۵
کجاست باد که چونگل شکفته ام سازد
چو غنچه در غم دل ناشکفتنم تا کی ۶
دوا نماند بجز ناله کردنم اهلی
که درد خویش ز درمان نهفتنم تا کی ۷
بهر زه طعنه مردم شنفتنم تا کی ۱
تو در کنار گلستان بخواب خوش مشغول
من از هوای تو بر خار خفتنم تا کی ۲
چو نیست در دل شیرین چو کوهکن راهم
بخون دیده و دل سنگ سفتنم تا کی ۳
بجرم گریه ز مژگان ره سگت روبم
گناه کردن و ره باز رفتنم تا کی ۴
حکایتم نشنیدی ز صد هزار یکی
نگفتی اینهمه افسانه گفتنم تا کی ۵
کجاست باد که چونگل شکفته ام سازد
چو غنچه در غم دل ناشکفتنم تا کی ۶
دوا نماند بجز ناله کردنم اهلی
که درد خویش ز درمان نهفتنم تا کی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸۷ - بقدر درد اگرم قوت سخن بودی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸۹ - چو ساقی گر بجامم دست بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.