هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از زبان مخاطب خود تمجید میکند که سخنانش مانند طوطی شیرین و دلپذیر است، اما در عین حال از تلخی روزگار خود شکایت دارد. او از مخاطب میخواهد که داستان یوسف و یعقوب را بازگو کند و در سخن گفتن دقت کند، زیرا مخاطب با دقت و انتقاد به سخنانش گوش میدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و داستانهای قرآنی مانند یوسف و یعقوب دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند شکایت از روزگار و انتقاد ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۲۹۰ - چو طوطیان تو سخن بی نظیر میگویی
چو طوطیان تو سخن بی نظیر میگویی
بگو بگو که عجب دلپذیر میگویی ۱
بطالع من مسکین چرا چنین تلخست
سخن که با همه چون شهد و شیر میگویی ۲
مرا ز کشتن خود ای ندیم دوست چه غم
مترس اگر سخن این فقیر میگویی ۳
حدیث یوسف و یعقوب ناتوانش گو
اگر جوان مرا حال پیر میگویی ۴
مگوی پسته خندان بدان دهان اهلی
سخن بسنج که با خرده گیر میگویی ۵
بگو بگو که عجب دلپذیر میگویی ۱
بطالع من مسکین چرا چنین تلخست
سخن که با همه چون شهد و شیر میگویی ۲
مرا ز کشتن خود ای ندیم دوست چه غم
مترس اگر سخن این فقیر میگویی ۳
حدیث یوسف و یعقوب ناتوانش گو
اگر جوان مرا حال پیر میگویی ۴
مگوی پسته خندان بدان دهان اهلی
سخن بسنج که با خرده گیر میگویی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸۹ - چو ساقی گر بجامم دست بودی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹۱ - دی بسکه چو گل در نظر افروخته بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
