هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دردها و آرزوهای عاشقانه خود سخن میگوید. او از معشوق میخواهد که به حال زارش رسیدگی کند، مرهم دردهایش باشد و در راه عشق به او توجه نشان دهد. همچنین، از ترس بیتوجهی معشوق در روزهای سخت و حتی پس از مرگ خود میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و گاه غمگین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۹۵ - خواهم شبی گوش رضا بر حال زار من نهی
خواهم شبی گوش رضا بر حال زار من نهی
وانگه که خواب آید ترا سر در کنار من نهی ۱
کی مرهم داغم شوی ای آرزوی جان من
صد داغ اگر دستت دهد بر جان زار من نهی ۲
گشتم غبار راه تو تا بگذری گاهی به من
لبکن بپوشی چشم اگر پا بر غبار من نهی ۳
من چون بغم خو کرده ام ایسرو خواهم خار غم
برداری از راه کسان بر رهگذار من نهی ۴
زنهار در روز اجل تابوت من اهلی بسوز
ترسم بدوش دیگری ناگاه بار من نهی ۵
وانگه که خواب آید ترا سر در کنار من نهی ۱
کی مرهم داغم شوی ای آرزوی جان من
صد داغ اگر دستت دهد بر جان زار من نهی ۲
گشتم غبار راه تو تا بگذری گاهی به من
لبکن بپوشی چشم اگر پا بر غبار من نهی ۳
من چون بغم خو کرده ام ایسرو خواهم خار غم
برداری از راه کسان بر رهگذار من نهی ۴
زنهار در روز اجل تابوت من اهلی بسوز
ترسم بدوش دیگری ناگاه بار من نهی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹۴ - کعبه عاشق من کاش شکیبا بودی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹۶ - با دل چه چاره سازم کز آرزوی رویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
