هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از رنجها و حسرتهای عاشقانه خود سخن میگوید. او از بیوفایی و ظلم معشوق شکایت دارد و به یادآوری لحظات تلخ و شیرین گذشته میپردازد. شاعر همچنین از محبتهای بیثمر و جفاهای معشوق مینالد و به دنبال تسکین دردهای عاشقانه است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۰۱ - چه جور بود که باز ایفلک بمن کردی
چه جور بود که باز ایفلک بمن کردی
چراغ خلوت من شمع انجمن کردی ۱
تو نیز ایشه خوبان بیاد دار این ظلم
که با رقیب علیرغم من سخن کردی ۲
بخنده لب چو گزیدی چه حسرتی خوردیم
که پسته لب خندان شکر شکن کردی ۳
بیکدوروزه جفا کی برون روی از دل
که سالها به محبت درو وطن کردی ۴
به عاشقان جگر چاک کی رسی اهلی
بیکدو چاک که در جیب پیرهن کردی ۵
چراغ خلوت من شمع انجمن کردی ۱
تو نیز ایشه خوبان بیاد دار این ظلم
که با رقیب علیرغم من سخن کردی ۲
بخنده لب چو گزیدی چه حسرتی خوردیم
که پسته لب خندان شکر شکن کردی ۳
بیکدوروزه جفا کی برون روی از دل
که سالها به محبت درو وطن کردی ۴
به عاشقان جگر چاک کی رسی اهلی
بیکدو چاک که در جیب پیرهن کردی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۰ - چون بود روز جزایی مکن آزار کسی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۲ - تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.