خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر درد و رنج عاشقی است که از بیتوجهی معشوق خود رنج میبرد. شاعر از ابروی معشوق، روی گرداندن او، و ناپایداری عشقش شکایت میکند و با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، احساسات خود را بیان میدارد.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۱۳۰۲ - تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
ایقبله من چند ز من روی بتابی ۱
چون من ز عنان تافتنی سوختم از تو
وای آنکه عنان دل ازین سوی بتابی ۲
روزی به بتان گر بنمایی ید بیضا
دست همه زان ساعد و بازوی بتابی ۳
من بسته آنکاکلم اینجور تو تاچند
بیهوده بقصدم خم گیسوی بتابی ۴
سرگشته چو پرگار شود کار تو اهلی
گر سر ز خط او سر یکموی بتابی ۵
ایقبله من چند ز من روی بتابی ۱
چون من ز عنان تافتنی سوختم از تو
وای آنکه عنان دل ازین سوی بتابی ۲
روزی به بتان گر بنمایی ید بیضا
دست همه زان ساعد و بازوی بتابی ۳
من بسته آنکاکلم اینجور تو تاچند
بیهوده بقصدم خم گیسوی بتابی ۴
سرگشته چو پرگار شود کار تو اهلی
گر سر ز خط او سر یکموی بتابی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۱ - چه جور بود که باز ایفلک بمن کردی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
