هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر درد و رنج عاشقی است که از بیتوجهی معشوق خود رنج میبرد. شاعر از ابروی معشوق، روی گرداندن او، و ناپایداری عشقش شکایت میکند و با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، احساسات خود را بیان میدارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۱۳۰۲ - تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
ایقبله من چند ز من روی بتابی ۱
چون من ز عنان تافتنی سوختم از تو
وای آنکه عنان دل ازین سوی بتابی ۲
روزی به بتان گر بنمایی ید بیضا
دست همه زان ساعد و بازوی بتابی ۳
من بسته آنکاکلم اینجور تو تاچند
بیهوده بقصدم خم گیسوی بتابی ۴
سرگشته چو پرگار شود کار تو اهلی
گر سر ز خط او سر یکموی بتابی ۵
ایقبله من چند ز من روی بتابی ۱
چون من ز عنان تافتنی سوختم از تو
وای آنکه عنان دل ازین سوی بتابی ۲
روزی به بتان گر بنمایی ید بیضا
دست همه زان ساعد و بازوی بتابی ۳
من بسته آنکاکلم اینجور تو تاچند
بیهوده بقصدم خم گیسوی بتابی ۴
سرگشته چو پرگار شود کار تو اهلی
گر سر ز خط او سر یکموی بتابی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۱ - چه جور بود که باز ایفلک بمن کردی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
