هوش مصنوعی:
این متن شعری است که دربارهٔ عشق، جوانی، پیری و ندامت صحبت میکند. شاعر از زیبایی و جوانی میگوید و هشدار میدهد که نباید آن را به راحتی از دست داد. همچنین، از عشق و رنجهای آن سخن میگوید و به زاهد توصیه میکند که به جوانان طعنه نزند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و ندامت نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.
شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
از دامن خود گرد ملامت نفشانی ۱
چون نقد روان میرود از دست تو ایدل
حیفست که بر آن قد و قامت نفشانی ۲
زاهد مزن اینطعنه که در پای جوانان
سرمایه پیری بغرامت نفشانی ۳
ای دیده مشو خیره بخورشید جمالش
تا هر طرفی اشک ندامت نفشانی ۴
اهلی تو چنان سوخته گلخن عشقی
کاین گرد غم از خود بقیامت نفشانی ۵
از دامن خود گرد ملامت نفشانی ۱
چون نقد روان میرود از دست تو ایدل
حیفست که بر آن قد و قامت نفشانی ۲
زاهد مزن اینطعنه که در پای جوانان
سرمایه پیری بغرامت نفشانی ۳
ای دیده مشو خیره بخورشید جمالش
تا هر طرفی اشک ندامت نفشانی ۴
اهلی تو چنان سوخته گلخن عشقی
کاین گرد غم از خود بقیامت نفشانی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۲ - تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۴ - آن دم که دل ربودی در قصد دین نبودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.