خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که دربارهٔ عشق، جوانی، پیری و ندامت صحبت میکند. شاعر از زیبایی و جوانی میگوید و هشدار میدهد که نباید آن را به راحتی از دست داد. همچنین، از عشق و رنجهای آن سخن میگوید و به زاهد توصیه میکند که به جوانان طعنه نزند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و ندامت نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.
شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
از دامن خود گرد ملامت نفشانی ۱
چون نقد روان میرود از دست تو ایدل
حیفست که بر آن قد و قامت نفشانی ۲
زاهد مزن اینطعنه که در پای جوانان
سرمایه پیری بغرامت نفشانی ۳
ای دیده مشو خیره بخورشید جمالش
تا هر طرفی اشک ندامت نفشانی ۴
اهلی تو چنان سوخته گلخن عشقی
کاین گرد غم از خود بقیامت نفشانی ۵
از دامن خود گرد ملامت نفشانی ۱
چون نقد روان میرود از دست تو ایدل
حیفست که بر آن قد و قامت نفشانی ۲
زاهد مزن اینطعنه که در پای جوانان
سرمایه پیری بغرامت نفشانی ۳
ای دیده مشو خیره بخورشید جمالش
تا هر طرفی اشک ندامت نفشانی ۴
اهلی تو چنان سوخته گلخن عشقی
کاین گرد غم از خود بقیامت نفشانی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۲ - تا چند ز من گوشه ابروی بتابی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۴ - آن دم که دل ربودی در قصد دین نبودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
