هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید و از احساسات عمیق خود نسبت به او یاد میکند. همچنین، شاعر از بخت بد و ناکامیهای خود در عشق شکایت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی و معنایی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۰۴ - آن دم که دل ربودی در قصد دین نبودی
آن دم که دل ربودی در قصد دین نبودی
کافر دل اینزمانی، هرگز چنین نبودی ۱
حسنت قیامتی شد از خط اگرچه دایم
خوش بوده یی ولیکن خوشتر ازین نبودی ۲
گفتم فزود حسنت، نی عشق من فزون شد
ورنی تو سرو نازی کی نازنین نبودی ۳
امروزت از چه نرگس مخمور خوابناکست
گر زانکه با حریفان شب همنشین نبودی ۴
از چشم زخم طالع رفت آن غزالم از کف
ای بخت بد تو ما را کی در کمین نبودی ۵
دی بر زمین خرامش دیدم چو سرو نازی
ایدیده حیف کانجا خاک زمین نبودی ۶
مفروش لاف مستی اهلی که تا تو هستی
از خرمن نکویان جز خوشه چین نبودی ۷
کافر دل اینزمانی، هرگز چنین نبودی ۱
حسنت قیامتی شد از خط اگرچه دایم
خوش بوده یی ولیکن خوشتر ازین نبودی ۲
گفتم فزود حسنت، نی عشق من فزون شد
ورنی تو سرو نازی کی نازنین نبودی ۳
امروزت از چه نرگس مخمور خوابناکست
گر زانکه با حریفان شب همنشین نبودی ۴
از چشم زخم طالع رفت آن غزالم از کف
ای بخت بد تو ما را کی در کمین نبودی ۵
دی بر زمین خرامش دیدم چو سرو نازی
ایدیده حیف کانجا خاک زمین نبودی ۶
مفروش لاف مستی اهلی که تا تو هستی
از خرمن نکویان جز خوشه چین نبودی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۵ - از غمزه گه عتاب و گهی خنده میکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.