هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و توصیفی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تصاویر پرطنین مانند برق، آتش، گل و سرو به تصویر می‌کشد. شاعر از عشق و دل‌باختگی خود می‌گوید و از بی‌توجهی معشوق شکایت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی

با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
در صف چابک سواران آتشی انداختی ۱

آمدی با روی چون گل در صف بازار حسن
صد چو یوسف را بخوبی بنده خود ساختی ۲

سوخت مارا جلوه های خوبیت هر گه که تو
رخ چو گل افروختی قد همچو سرو افراختی ۳

گرچه بودم مجلس افروز سگت عمری چو شمع
تا نمردم جان من قدر مرا نشناختی ۴

اهلی دلخسته هرگه حال خود گوید ترا
یکسخن نشنیده با حال دگر پرداختی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۱ - منعت نکنم گر ببد اندیش نشینی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۳ - خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.