هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و توصیفی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تصاویر پرطنین مانند برق، آتش، گل و سرو به تصویر میکشد. شاعر از عشق و دلباختگی خود میگوید و از بیتوجهی معشوق شکایت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
در صف چابک سواران آتشی انداختی ۱
آمدی با روی چون گل در صف بازار حسن
صد چو یوسف را بخوبی بنده خود ساختی ۲
سوخت مارا جلوه های خوبیت هر گه که تو
رخ چو گل افروختی قد همچو سرو افراختی ۳
گرچه بودم مجلس افروز سگت عمری چو شمع
تا نمردم جان من قدر مرا نشناختی ۴
اهلی دلخسته هرگه حال خود گوید ترا
یکسخن نشنیده با حال دگر پرداختی ۵
در صف چابک سواران آتشی انداختی ۱
آمدی با روی چون گل در صف بازار حسن
صد چو یوسف را بخوبی بنده خود ساختی ۲
سوخت مارا جلوه های خوبیت هر گه که تو
رخ چو گل افروختی قد همچو سرو افراختی ۳
گرچه بودم مجلس افروز سگت عمری چو شمع
تا نمردم جان من قدر مرا نشناختی ۴
اهلی دلخسته هرگه حال خود گوید ترا
یکسخن نشنیده با حال دگر پرداختی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۱ - منعت نکنم گر ببد اندیش نشینی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۳ - خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.