هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و احساسی، درباره عشق و محبت، رنجشها و شوخیهای معشوق است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و از بیوفایی و گرمی بازار عشق شکایت میکند. در نهایت، معشوق با جمعآوری دلها، گنجینهای از عشق فراهم میآورد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند بیوفایی و رنجشهای عاشقانه نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۱۳۱۳ - خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
شوخیی کردی و گل را شیوه یی آموختی ۱
بود با خوبان عالم صد نظر بازی مرا
یکنظر کردی که چشمم از دو عالم دوختی ۲
سوختم آن دم که میگفتم حدیث حسن تو
خنده یی کردی نهان و همچو شمع افروختی ۳
یاد داری بیوفا کز گرمی بازار حسن
بوسه یی با صد خریداری بما نفروختی ۴
اهلی از در یوزه دلها شدی اهل دلی
عاقبت از خوشه چینی خرمنی اندوختی ۵
شوخیی کردی و گل را شیوه یی آموختی ۱
بود با خوبان عالم صد نظر بازی مرا
یکنظر کردی که چشمم از دو عالم دوختی ۲
سوختم آن دم که میگفتم حدیث حسن تو
خنده یی کردی نهان و همچو شمع افروختی ۳
یاد داری بیوفا کز گرمی بازار حسن
بوسه یی با صد خریداری بما نفروختی ۴
اهلی از در یوزه دلها شدی اهل دلی
عاقبت از خوشه چینی خرمنی اندوختی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۴ - ایشوخ مرا اینهمه دلتنگ چه داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.