خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و احساسی، درباره عشق و محبت، رنجشها و شوخیهای معشوق است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و از بیوفایی و گرمی بازار عشق شکایت میکند. در نهایت، معشوق با جمعآوری دلها، گنجینهای از عشق فراهم میآورد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند بیوفایی و رنجشهای عاشقانه نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۱۳۱۳ - خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
شوخیی کردی و گل را شیوه یی آموختی ۱
بود با خوبان عالم صد نظر بازی مرا
یکنظر کردی که چشمم از دو عالم دوختی ۲
سوختم آن دم که میگفتم حدیث حسن تو
خنده یی کردی نهان و همچو شمع افروختی ۳
یاد داری بیوفا کز گرمی بازار حسن
بوسه یی با صد خریداری بما نفروختی ۴
اهلی از در یوزه دلها شدی اهل دلی
عاقبت از خوشه چینی خرمنی اندوختی ۵
شوخیی کردی و گل را شیوه یی آموختی ۱
بود با خوبان عالم صد نظر بازی مرا
یکنظر کردی که چشمم از دو عالم دوختی ۲
سوختم آن دم که میگفتم حدیث حسن تو
خنده یی کردی نهان و همچو شمع افروختی ۳
یاد داری بیوفا کز گرمی بازار حسن
بوسه یی با صد خریداری بما نفروختی ۴
اهلی از در یوزه دلها شدی اهل دلی
عاقبت از خوشه چینی خرمنی اندوختی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۴ - ایشوخ مرا اینهمه دلتنگ چه داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
