خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و دلتنگی خود میگوید و از بیوفایی معشوق شکایت میکند. او خود را به موجودات و پدیدههای طبیعت مانند خورشید، مرغ گلستان و شیشهای نازک تشبیه میکند و از سنگدلی معشوق مینالد. شاعر معتقد است معشوق از ارزش عشق او بیخبر است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارند.
شماره ۱۳۱۴ - ایشوخ مرا اینهمه دلتنگ چه داری
ایشوخ مرا اینهمه دلتنگ چه داری
با من چو وفایی نکنی جنگ چه داری ۱
خورشید صفت نامزد عشق تو شهریست
از مهر من سوخته دل تنگ چه داری ۲
دارم بضعیفی دلی از شیشه تنک تر
ایسنگدل اندر پی من سنگ چه داری ۳
من مرغ گلستان توام پاس دلم دار
در کشتنم ایشاخ گل آهنگ چه داری ۴
گنجی است دل اهلی و در دست تو خاری
گویا خبرت نیست که در چنگ چه داری ۵
با من چو وفایی نکنی جنگ چه داری ۱
خورشید صفت نامزد عشق تو شهریست
از مهر من سوخته دل تنگ چه داری ۲
دارم بضعیفی دلی از شیشه تنک تر
ایسنگدل اندر پی من سنگ چه داری ۳
من مرغ گلستان توام پاس دلم دار
در کشتنم ایشاخ گل آهنگ چه داری ۴
گنجی است دل اهلی و در دست تو خاری
گویا خبرت نیست که در چنگ چه داری ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۳ - خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۵ - بخدا که بزم ما را ز غم تو شامگاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
