هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و عشوههای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که چگونه معشوق با نگاه و رفتار خود، او را مسحور کرده و هم در میان جمع سرفرازش ساخته و هم رنجهای عشق را به او چشانده است. همچنین اشارهای به نصیحتهای طولانی واعظ دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۳۱۷ - بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی
بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی
مرا بعشوه شیرین چه بازیی دادی ۱
سر مرا چو بفتراک خویش بر بستی
میان انجمنم سرفرازیی دادی ۲
چراغ کار من آنروز ساختی روشن
که همچو شمع مرا جانگدازیی دادی ۳
بیک نگاه که کردی ز چشم پر نازم
مرا ز ناز بتان بی نیازیی دادی ۴
مرنج اهلی اگر گفت دردسر کوته
که واعظانه سخن را درازیی دادی ۵
مرا بعشوه شیرین چه بازیی دادی ۱
سر مرا چو بفتراک خویش بر بستی
میان انجمنم سرفرازیی دادی ۲
چراغ کار من آنروز ساختی روشن
که همچو شمع مرا جانگدازیی دادی ۳
بیک نگاه که کردی ز چشم پر نازم
مرا ز ناز بتان بی نیازیی دادی ۴
مرنج اهلی اگر گفت دردسر کوته
که واعظانه سخن را درازیی دادی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱۶ - بصد کرشمه مهرم شکار خود کردی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱۸ - اول ز عاشقان بوفا یاد میکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.