خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و عارفانه، با اشاره به داستان حضرت یوسف (ع)، زیبایی، محبوبیت و جذابیت معنوی را ستایش میکند. شاعر از معشوق میخواهد که خود را پنهان نکند و با بیان نکات اخلاقی مانند حسن قبول و لطف به خلق، مخاطب را به تعالی روحی دعوت میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند طعنه و تیر ممکن است برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ۱۳۳۰ - ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
از ما مپوش رخ که عزیز جهان شوی ۱
ماه تمام من که کمی چون مهت مباد
یارب همیشه پیر شوی و جوان شوی ۲
من پیر روشن آینه ام ای شکر دهن
طوطی سخن شوی چو بمن همزبان شوی ۳
بشنو سخن که حسن قبولی دلست و بس
این نکته گر قبول کنی نکته دان شوی ۴
یوسف شنیده یی که عزیزی بخلق یافت
گر خلق و لطف پیشه کنی بیش از آن شوی ۵
اهلی مگیر گوشه ز ابرو کمان خویش
گر هم ز تیر طعنه بعالم نشان شوی ۶
از ما مپوش رخ که عزیز جهان شوی ۱
ماه تمام من که کمی چون مهت مباد
یارب همیشه پیر شوی و جوان شوی ۲
من پیر روشن آینه ام ای شکر دهن
طوطی سخن شوی چو بمن همزبان شوی ۳
بشنو سخن که حسن قبولی دلست و بس
این نکته گر قبول کنی نکته دان شوی ۴
یوسف شنیده یی که عزیزی بخلق یافت
گر خلق و لطف پیشه کنی بیش از آن شوی ۵
اهلی مگیر گوشه ز ابرو کمان خویش
گر هم ز تیر طعنه بعالم نشان شوی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲۹ - دل شکست آن مه مرا در آرزوی ناوکی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳۱ - ما بنده حسنیم و گرفتار نگاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.