هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، دلشکستگی، تواضع، و ارزشهای معنوی میپردازد. شاعر از یار خود سخن میگوید که مانند گنجی بینظیر است و با وجود فقر و رندی، همتی بلند دارد. همچنین، به مقایسهای بین زاهد و عاشق پرداخته و اشاره میکند که هر کس به اندازهی توان خود در این مسیر گام برمیدارد. در پایان، از زخمهای عشق به عنوان تاج افتخار یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و تمثیلهای بهکار رفته نیاز به تجربهی زندگی و درک بالاتری دارند.
شماره ۱۳۲۹ - دل شکست آن مه مرا در آرزوی ناوکی
دل شکست آن مه مرا در آرزوی ناوکی
صد هزارم آرزو در دل شکست اینهم یکی ۱
یار زان ما چو شد گنج دو عالم گو مباش
گرچه رندیم و گدا داریم همت اندکی ۲
زاهدا اندر کعبه رفت و عاشق اندر میکده
هر کسی دارد بقدر خود در آن میدان تکی ۳
گرچه طفلست آنپسر حسنش ز مهر و مه گذشت
برد آخر گوی دولت از بزرگان کودکی ۴
زخم تیغ دوست تاج تارک اهلی بود
کارفم گر به ازین تاجی بود بر تارکی ۵
صد هزارم آرزو در دل شکست اینهم یکی ۱
یار زان ما چو شد گنج دو عالم گو مباش
گرچه رندیم و گدا داریم همت اندکی ۲
زاهدا اندر کعبه رفت و عاشق اندر میکده
هر کسی دارد بقدر خود در آن میدان تکی ۳
گرچه طفلست آنپسر حسنش ز مهر و مه گذشت
برد آخر گوی دولت از بزرگان کودکی ۴
زخم تیغ دوست تاج تارک اهلی بود
کارفم گر به ازین تاجی بود بر تارکی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲۸ - ایکه بر بالین طبیب جان بیمار منی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳۰ - ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.