شاعر خود را بنده حسن و گرفتار نگاه معشوق معرفی میکند و بیان میدارد که در برابر عشق، دنیا و بهشت ارزشی ندارد. او از شاه و رند میخواهد که ادب را رعایت کنند، چرا که این خانه عشق است و فرقی بین رندی و شاهی نیست. شاعر بر وفاداری و پرهیز از گناه تأکید دارد و غم عشق را کاری میداند که حاصلی جز ناله و آه ندارد. در پایان، او ادعای عاشقان را بدون شاهد قبول نمیکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند «زنار پرستی» و «شاهدوم» ممکن است برای سنین پایینتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۳۱ - ما بنده حسنیم و گرفتار نگاهی
عالم بر ما یک جو و فردوس به کاهی ۱
زنهار عنان ادب از کف منه ایشاه
کاینخانه عشقست چه رندی و چه شاهی ۲
زنار پرستی کن و سررشته نگهدار
کز ترک وفا نیست بتر هیچ گناهی ۳
کاریست غم عشق که هرچند برآید
حاصل نشود هیچ بجز ناله و آهی ۴
اهلی که کند دعوی معشوقه پرستی
او را بجز از شاهدومی نیست گواهی ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
