هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر زیبایی بی‌نظیر معشوق را توصیف می‌کند و از بی‌توجهی و جفای او شکایت دارد. او ابراز می‌کند که تنها به معشوق دل بسته است، در حالی که معشوق هزاران دل‌بسته دیگر دارد. شاعر با وجود رنجش، همچنان وفادار است و دلش در اختیار معشوق است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند جفا و رنج عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۱۳۳۲ - بچنین جمال خوبی که تو گلعذار داری

بچنین جمال خوبی که تو گلعذار داری
اگرت فرشته خوانم بخدا که عار داری ۱

من از آن سوی تو آیم که جز از تو کس ندارم
تو از آنگریزی از من که چو من هزار داری ۲

من اگر وفا نمایم همه عمر کارم اینست
تو جفا و جور میکن بوفا چه کار داری ۳

خطت ار چو مشک دم زد تو بروی خود میاور
که بود سیاه بختی که ازو غبار داری ۴

تو چنین که میخرامی چمنی ز حسن و نازی
که قدی چو سرو و رویی چو گل بهار داری ۵

چه شد ار شکار لیلی شده آهویی چو مجنون
تو بوادی محبت صد از این شکار داری ۶

اگر از جفا بسوزد دلم اختیار دارد
دل از آن اوست اهلی تو چه اختیار داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۳۱ - ما بنده حسنیم و گرفتار نگاهی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳۳ - کی دل سبک باشک جگرگون کند کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.