شماره ۱۳۳۸ - دگرم ز چشم گریان بهزار دلستانی

دگرم ز چشم گریان بهزار دلستانی
چو فرشته میخرامی که چو ماه آسمانی ۱

ز قبای نیلگونت بگمان فتاده خلقی
که مگر به نیل چشمم گذری کنی نهانی ۲

همه روز مهر خوبان ز حسود می نهفتم
تو ولیکن آفتابی ز کسی نهان نمانی ۳

نه تو بودی ای پریرخ که زدی بتیغ خلقی
ز هلاک من چه ترسی بکشم چنانکه دانی ۴

ز فسون چشم مستت که فسانه گشت اهلی
بجهان فتاده فتنه تو چه فتنه جهانی ۵