شماره ۱۳۴۴ - اگرچه چشم منی همنشین اغیاری

اگرچه چشم منی همنشین اغیاری
چو نور دیده گلی در میان صد خاری ۱

نگویم آنکه خریدار یوسفم حاشا
که خودفروش زند لاف این خریداری ۲

هوای صحبت خورشید کم کن ایشبنم
که تاب یکنظر از روی او نمی آری ۳

اگر بصدق روی همچو کوهکن در عشق
نه بیستون که فلک را ز پیش برداری ۴

دلا، بسوز که ننشیند آتشت چونشمع
بیکدو قطره که گاهی ز دیده میباری ۵

تو گر بدیدن خوبان نمیروی از جا
نه آدمی بحقیقت که نقش دیواری ۶

بوصل دوست رسی آنچنانکه دل خواهد
گر اختیار چو اهلی ز دست بگذاری ۷