شماره ۱۳۵۴ - تو مرا اگر نبخشی من و کنج نامرادی

تو مرا اگر نبخشی من و کنج نامرادی
نفسی غم تو بهتر که هزار ساله شادی ۱

همه عاشقند یارب چه بلاست این که مارا
همه حسرتست و حرمان همه رنج و نامرادی ۲

بتو حال خود چه گویم که بحال کسی نیفتی
غم کس کجا شناسی تو که دل بکس ندادی ۳

بشناس قدر خود را به پری مشو مقابل
چه پری که گر بدانی ز فرشته هم زیادی ۴

چو تو ایسواد دیده نشدی غبار راهش
برو از نظر چو اشکم که ز چشم من فتادی ۵

ببلا بساز اهلی که بکوی نازنینان
چو لب از وفا گشودی در صد بلا گشودی ۶